Szlifowanie drewna w miejscach, do których nie sięga standardowa stopka szlifierki ani arkusz papieru owinięty wokół klocka, wymaga nieco sprytu i cierpliwości. Zacznij od patyczków — sprawdzą się patyczki higieniczne, patyczki do szaszłyków oraz cienkie listewki, na które nawijasz pasek papieru ściernego. Owijaj go spiralnie, tak aby kolejne zwoje zachodziły na siebie, i mocuj końcówkę taśmą lub zaciskiem. laviona.pl wąskich rowków, szczelin między listwami a rowkami o zmiennym przekroju lepiej nada się patyczek z zaokrąglonym końcem i papier o gradacji dopasowanej do etapu pracy: grubszy do usuwania śladów po narzędziach, drobniejszy do wykańczania. Pracuj lekkimi ruchami wzdłuż włókien, często zmieniaj papier, bo w ciasnym miejscu szybko traci ostrość i zamiast szlifować, zaczyna tylko nabłyszczać powierzchnię.Kostki to Twoje główne narzędzie przy narożnikach, wewnętrznych załamaniach i przy krawędziach, gdzie potrzebna jest kontrola nad kątem. Wytnij z twardej gąbki lub korka klocki o różnych kształtach — klin, prostopadłościan, półwalec — i obszyj je papierem ściernym tak, aby krawędź papieru nie wystawała poza obrys. Klinem wejdziesz w kąt prosty bez zaokrąglania krawędzi, półwalcem opracujesz łuki i wgłębienia. Przy szlifowaniu drewna tą metodą utrzymuj stały docisk i przesuwaj klocek całą powierzchnią, nie tylko rogiem, inaczej miejscowo przetrzesz materiał. Co jakiś czas przedmuchaj powierzchnię sprężonym powietrzem lub odkurz szczotką, żeby pył nie zapychał papieru i nie rysował już wykończonego fragmentu.Podkładki, czyli cienkie elastyczne przekładki z filcu, korka lub miękkiej gumy, rozwiązują problem docisku na powierzchniach nieregularnych oraz w trudno dostępnych płaszczyznach pionowych. Przymocuj papier do podkładki klejem w sprayu lub obustronną taśmą i przycinaj ją do potrzebnego kształtu — wąskie paski sprawdzą się w szczelinach, większe owalne fragmenty przy profilach. Szlifowanie drewna z użyciem podkładki pozwala rozłożyć nacisk równomiernie, dzięki czemu nie powstaną miejscowe wgłębienia, a przy pracy jedną ręką w ciasnym miejscu łatwiej utrzymać kontrolę. Zawsze kończ drobniejszą gradacją, odkurzaj powierzchnię między zmianami papieru i sprawdzaj postęp pod światło kładzionym ukośnie — dopiero wtedy zobaczysz drobne rysy i niedoszliwowane przejścia w zakamarkach.